Służba Liturgiczna Ołtarza to grupa chłopców naszej parafii. Pragną oni poprzez swoją posługę przy ołtarzu pańskim wzrastać ku chwale Boga i ku porzytkowi ludzi. Dbają oni o piękno Mszy Świętych i innych nabożeństw liturgicznych celebrowanych w naszym kościele

Niektórzy z nich bardziej doświadczeni - pełnią funkcję lektora Słowa Bożego.

Służba Liturgiczna Ołtarza spotyka się raz w tygodniu, aby poprzez modlitwę i naukę doskonalić służenie. Jeżeli ktoś chciałby wstąpić do Służby Liturgicznej Ołtarza to wystarczy skontaktować się z którymś z księży z naszej parafii albo przyjść na nasze spotkanie.

Spotkania ministrantów odbywają się w każdy .............. o godz. ............. w salce parafialnej.

Patroni Liturgicznej Służby Ołtarza

Św. Dominik Savio

Św. Dominik Savio urodził się w pobliżu Turynu 2 kwietnia 1842. Miał kilka lat gdy po raz pierwszy przyjął Komunię Świętą. Mając dwanaście lat spotkał św. Jana Bosko, który swoim słowem i przykładem życia pomagał Dominikowi w drodze do świętości.

Jesienią 1856 roku lekarze stwierdzili u Dominika groźną chorobę płuc. Choroba była tak bardzo zaawansowana, że w marcu 1857 roku Dominik, zaopatrzony Sakramentami świętymi zmarł.

Całe życie Dominika Savio było przepełnione modlitwą i chęcią służenia innym.

Święty Jan Berchmans

Święty Jan Berchmans urodził się 13 marca 1599 roku w Dies, we Flandrii (Holandia). Miał czterech braci i był najstarszy z rodzeństwa. Pomimo, że jego rodzina nie była zbyt zamożna, rodzice finansowali naukę najstarszego syna. Niestety na skutek choroby matki musiał przerwać studia. Dopiero dzięki finansowej dotacji miejscowego proboszcza mógł on kontynuować rozpoczęte nauki. Po ukończeniu studiów humanistycznych Jan Berchmans wstąpił do nowicjatu w Mechlinie. Po roku nowicjatu złożył śluby zakonne. W 1618 roku został wysłany na dalsze studia do Rzymu. Tam zachorował na zapalenie płuc. Zmarł 13 sierpnia 1621 roku.

Jan Berchmans wyszczególniał się serdecznym nabożeństwem do Najświętszej Eucharystii. Uświęceł się nie przez wielkie czyny, ale przez wykonywanie swoich codzinnych obowiazków. Twierdził, że ,,najdoskonalszą rzeczą jest zacząć od najmniejszych rzeczy”.

Św. Tarsycjusz

Św. Tarsycjusz – urodził się ok. roku 237. Był on młodym chłopcem, który pełnił posługę w Kościele rzymskim. Żył on w czasie wielkich prześladowań chrześcijan. Dla męczenników największym pragnieniem było, by mogli posilić się Chlebem Eucharystycznym. Św. Tarsycjusz podejmował się zanoszenia Komunii więźniom oczekującym na śmierć. Zginął śmiercią męczeńską broniąc przez profanacją Najświętszy Sakrament.

Św. Stanisław przyszedł na świat w 1550 r. w Rostkowie na Mazowszu. Stanisław był niezwykle wrażliwym i pobożnym dzieckiem. W domu rodzinnym przebywał do 14. roku życia. Natępnie rodzice postanowili wysłać go wraz z bratem na studia do Wiednia. Pobyt Stanisława we Wiedniu był okresem intensywnego życia wewnętrznego. Bardzo często wolny czas spędzał na lekturze i modlitwie. Otrzymał on polecenie od Matki Bożej, aby wstąpienić do Towarzystwa Jezusowego (jezuitów). Jezuici przyjmowali kandydatów tylko za zgodą rodziców, a Stanisław na nią nie mógł liczyć ze względu na brak ze strony ojca, dlatego też postanowił uciec. Przełożeni niemieckiej prowincji jezuitów widząc dobry upór oraz niezwykłą pobożność Stanisława, skierowali go do rzymskiego nowicjatu. Tam przyjął śluby zakonne. W przeddzień 15 sierpnia, święta Wniebowzięcia Matki Bożej, Stanisław poważnie zachorował. Gorączka tak szybko wzrastała, że Stanisław zmarł kilka minut po północy, 15 sierpnia 1568 r.